• Πότε να ανησυχήσω για την ανάπτυξη του παιδιού μου και να απευθυνθώ σε ειδικό;

    +

    Το παιδί σας, όπως κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Δεν πρέπει να ανησυχείτε αν υπάρχει μία μικρή παρέκκλιση από τα ορόσημα που αναφέρονται, ωστόσο η συζήτηση με τον παιδίατρο για τα θέματα που αφορούν την ανάπτυξή του μπορεί να είναι βοηθητική.

    Η σημαντική καθυστέρηση σε κάποιον από τους παραπάνω τομείς μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στην δική σας καθημερινότητα και στην καθημερινότητα του παιδιού σας. Μην αναβάλλετε την επίσκεψη σας σε κάποιον ειδικό αν:

    • το παιδί σας είναι πολύ επιθετικό ή φοβισμένο
    • είναι πολύ συνεσταλμένο και αποτραβηγμένο κοινωνικά
    • αγχώνεται έντονα όταν σας αποχωρίζεται
    • δεν μιλάει ευδιάκριτα ή δεν επικοινωνεί αποτελεσματικά με τους άλλους
    • δεν δείχνει ενδιαφέρον για συνδιαλλαγή με άλλους
    • δεν δείχνει ενδιαφέρον για επαφή ή παιχνίδι με άλλα παιδιά
    • είναι συναισθηματικά απόμακρο και δεν εκφράζεται συναισθηματικά
    • έχει προβλήματα στη χρήση τουαλέτας, το φαγητό ή τον ύπνο
    • δεν μπορεί να συντονίσει τις κινήσεις του σώματός του ώστε να περπατήσει, να τρέξει και να πηδήξει
    • χάνει συχνά την ισορροπία του και πέφτει
    • δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει λειτουργικά τα δάχτυλά του ώστε να κάνει καθημερινές δραστηριότητες

  • Πως μπορώ να χτίσω καλή σχέση με το παιδί μου και να το βοηθήσω
    στην ανάπτυξη του;

    +

    • Αφιερώστε στο παιδί σας όσο το δυνατό περισσότερο από τον χρόνο σας. Μιλήστε του, παίξτε μαζί του, διαβάστε μαζί ένα βιβλίο, ακούστε μουσική.

    • Φροντίστε να παρέχετε συνεχώς στο παιδί σας ερεθίσματα και νέες εμπειρίες από τη στιγμή της γέννησής του. Οι εμπειρίες αυτές πλουτίζουν τον νοητικό και συναισθηματικό του κόσμο και το βοηθούν να αναπτυχθεί φυσιολογικά.

    • Φροντίστε να δώσετε ευθύνες στο παιδί σας. Οι δεξιότητες και οι ικανότητες του παιδιού μπορούν να αναπτυχθούν με την εμπειρία και το βοηθούν να αναπτύξει σιγά-σιγά περισσότερη ανεξαρτησία.

    • Ενθαρρύνετε το παιδί σας περισσότερο για την προσπάθεια που κάνει παρά για την επιτυχία.

  • Πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι για το παιδί μου;

    +

    • Το παιχνίδι ενισχύει την υγιή ανάπτυξη του παιδιού, τη σωματική και ψυχική του υγεία, τη μάθηση και εκπαίδευσή του, την αλληλεπίδραση, συνεργασία και κοινωνικοποίηση µε συνομηλίκους, τη συναισθηματική ανθεκτικότητα και αυτοπεποίθησή του.

    • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να παίζει με κάθε δυνατό τρόπο. Το παιχνίδι είναι σημαντικό είτε το παιδί παίζει μόνο του, είτε όταν αργότερα παίζει με άλλα παιδιά. Μέσα από το παιχνίδι, το παιδί ανακαλύπτει, μιμείται, κατασκευάζει, υποκρίνεται, δημιουργεί.

  • Τι να κάνω όταν το παιδί μου δεν με υπακούει;

    +

    • Τα όρια στη συμπεριφορά του παιδιού μπορούν να τεθούν στη βάση μίας ασφαλούς και ειλικρινούς σχέσης. Συζητήστε με το παιδί, ενθαρρύνετε το να εκφράζεται και να νιώθει ασφάλεια. Με αυτό τον τρόπο οι κανόνες και τα όρια που τίθενται είναι «φυσικά» και όχι σκληρά για το παιδί.

    • Οι κανόνες που θεσμοθετείτε μέσα στο σπίτι είναι απαραίτητοι και βοηθούν το παιδί. Χρειάζεται να καταστήσετε σαφές πως αυτοί οι κανόνες θα εφαρμόζονται. Διαφορετικά, θα υπάρχουν επιπτώσεις.

    • Θυμηθείτε, η τιμωρία είναι μια πράξη που χρησιμοποιούμε για να μάθουμε στα παιδιά μας να ξεχωρίζουν αυτό που επιτρέπεται από αυτό που δεν επιτρέπεται. Με αυτό τον τρόπο, τα βοηθάτε να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα στην υπόλοιπη ζωή τους και εσάς να μην έχετε ενοχές. Θυμηθείτε να ενισχύετε τις θετικές συμπεριφορές του παιδιού σας, διαφορετικά θα είστε στα μάτια του απλά τιμωρός.

    • Ποτέ μην απειλείτε το παιδί σας ότι θα πάψετε να το αγαπάτε και ότι θα το διώξετε από το σπίτι. Είναι σωστό να απορρίπτετε τη συμπεριφορά του, αλλά ποτέ το ίδιο το παιδί.

    • Το παιδί σας έχει τις δικές του επιθυμίες και τους δικούς του τρόπους συμπεριφοράς, σεβαστείτε και αποδεχτείτε ότι είναι ένας άλλος άνθρωπος, θυμηθείτε πως σκοπός είναι να μάθουμε στο παιδί να συμπεριφέρεται λειτουργικά, όχι να καταπιέσουμε την προσωπικότητά του.

  • Το παιδί μου δεν κάνει παρέα με άλλα παιδιά, τι να κάνω;

    +

    • Ενθαρρύνετε το παιδί να παίρνει πρωτοβουλία για επαφή με άλλα παιδιά και ενηλίκους.

    • Παρέχετε ευκαιρίες για συναναστροφή με άλλα παιδιά (π.χ. καλέστε παιδιά στο σπίτι, βγείτε σε παιδότοπο).

    • Βοηθήστε το παιδί να μάθει κοινωνικές συμπεριφορές, εσείς είστε μοντέλο για τη συμπεριφορά του. Δείξτε του με απλό τρόπο «πώς μπορεί να κάνει φίλους».

    • Συνεργαστείτε με τον εκπαιδευτικό/την εκπαιδευτικό και φτιάξτε ένα κοινό πλάνο για την ενθάρρυνση της συμμετοχής του παιδιού στις σχολικές δραστηριότητες και τη δημιουργία φιλικών σχέσεων με συμμαθητές.

    • Είναι πολύ σημαντικό να ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράσει τη δύναμη και τον εαυτό του με τον τρόπο που του ταιριάζει. Για να το επιτύχετε αυτό, βασική προϋπόθεση είναι να αφουγκράζεστε τα παιδιά και τις ανάγκες τους, έτσι ώστε να μπορούν να επιτύχουν το ύψιστο αποτέλεσμα, βάσει πάντα των δικών τους κριτηρίων και όχι των δικών σας.

  • Το παιδί μου είναι επιθετικό με τους άλλους, τι να κάνω;

    +

    • Βάλτε σαφή και ξεκάθαρα όρια, δράστε άμεσα, δείξτε ξεκάθαρα ότι δεν αποδέχεστε τη συμπεριφορά αυτή, χωρίς να απορρίπτετε το παιδί (π.χ. είσαι κακό παιδί, δεν σε αγαπάω).

    • Υπενθυμίστε του ότι ο κανόνας είναι «ποτέ δεν χτυπάει κανείς κανέναν», θυμηθείτε πως είστε οι πρώτοι που πρέπει να τον ακολουθείτε, για να μπορείτε να τον επιβάλλετε.

    • Συζητείστε με το παιδί σας και βρείτε την αιτία της συμπεριφοράς (π.χ. είναι κουρασμένο, νιώθει καταπίεση, θέλει να τραβήξει την προσοχή) και αντιδράστε ανάλογα.

    • Μάθετε στο παιδί σας εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς (π.χ. αναγνωρίζω πότε νιώθω κουρασμένος και το λέω, αν με πειράξει κάποιος το συζητάω με τη δασκάλα μου, αν θέλω κάτι το ζητάω, δεν το παίρνω).

  • Αυτονομία, το παιδί μου «δεν ξεκολλάει από πάνω μου», τι να κάνω;

    +

    • Συζητείστε με το παιδί για το πως νιώθει, και μιλήστε του θετικά για τις στιγμές αυτονομίας του: «μεγάλωσες και μπορείς να κάνεις τόσα πράγματα!».

    • Ενθαρρύνετε το παιδί να παίρνει πρωτοβουλίες για επαφή με άλλα πρόσωπα (π.χ. να ζητήσει χυμό σε ένα μαγαζί).

    • Καθησυχάστε το: «όταν επιστρέψεις από το σχολείο θα είμαι εδώ και θα μου τα πεις όλα!».

    • Δείξτε του εμπιστοσύνη, μπορεί να τα καταφέρει σε πολλά πλέον μόνος του/μόνη της.

  • Το παιδί μου ζηλεύει το μικρότερο αδερφάκι του, τι να κάνω;

    +

    • Προετοιμάστε το παιδί για την άφιξη του νέου μέλους, απαντήστε σε όλες του τις απορίες και τονίστε όλα τα θετικά που θα προκύψουν από τη σχέση τους (π.χ. θα παίζετε παρέα).

    • Ρωτήστε το παιδί πως νιώθει και δεχτείτε κάθε απάντηση. Μη του δημιουργήσετε τύψεις για τα συναισθήματά του.

    • Δώστε του προσοχή και μετά τη γέννηση του άλλου παιδιού, και μη ξεχνάτε πως είναι ακόμα παιδί. Δεν είναι μόνο ο μεγάλος αδερφός που πρέπει να φροντίζει το μικρότερο μέλος.

    • Η σύγκριση δεν βοηθάει. Το κάθε σας παιδί είναι διαφορετικό και μοναδικό.

  • Το παιδί μου δεν θέλει να πάει στον παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο, τι να κάνω;

    +

    • Πριν πάει στο νέο σχολείο προετοιμάστε το παιδί μεταφέροντας του ένα θετικό συναίσθημα σε σχέση με τις εμπειρίες που θ’ αποκομίσει σε αυτό.

    • Απαντάτε στις ερωτήσεις του παιδιού σχετικά με την εμπειρία του καινούργιου σχολείου (π.χ. τι θα κάνω εκεί; Έχει παιχνίδια;).

    • Επισκεφτείτε το νέο σχολείο, πριν ξεκινήσει η σχολική χρονιά.

    • Τονίστε ότι αλλάζει σχολείο επειδή είναι πλέον μεγάλος/μεγάλη.

    • Αν η συμπεριφορά του παιδιού σας αλλάξει και ξαφνικά δεν θέλει να πάει στο σχολείο, συζητήστε ανοιχτά για το τι του συμβαίνει, ενθαρρύνετε την έκφρασή του και συνεργαστείτε με το δάσκαλο/τη δασκάλα, για να επιλύσετε αποτελεσματικά το πρόβλημα.

  • Το παιδί μου αντιμετωπίζει δυσκολία σε θέματα τουαλέτας, τι να κάνω;

    +

    • Συζητείστε με τον παιδίατρό σας για τη δυσκολία του παιδιού, ώστε να αποκλείσετε τη βιολογική αιτία.

    • Μη μαλώνετε και μην τιμωρείτε το παιδί, γιατί έτσι αυξάνεται το άγχος του.

    • Συζητείστε με το παιδί, δείξτε κατανόηση στη δυσκολία του και παράλληλα ενθαρρύνετε το: «τώρα που μεγάλωσες μπορείς να τα καταφέρεις, θα σε βοηθήσω και εγώ να τα καταφέρεις!».

    • Αποφύγετε την κατανάλωση πολλών υγρών πριν κοιμηθεί.

    • Προσπαθήστε να το εξασκήσετε στον έλεγχο της κύστης του, ξεκινώντας με συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα και αυξάνοντας σταδιακά τα διαστήματα (π.χ. κάθε 1 ώρα, αφού το κατακτήσει κάθε 1 ½ ώρα κ.λπ.).

    • Σε περίπτωση αλλαγής στο περιβάλλον του παιδιού (π.χ. καινούργιο αδερφάκι, μετακόμιση, χωρισμός), είναι πιθανό ενώ έχει κατακτήσει τον έλεγχο της ενούρησης, να επιστρέψει σε παλιές του συνήθειες.